قرآن مجید آیه 1سوره قلم ..سوگند به قلم و آنچه نویسند
         

بسم الله الرحمن الرحیم

ن والقلم و مایسطرون
قرآن مجید آیه 1سوره قلم ..سوگند به قلم و آنچه نویسند
کانون نویسندگان ایران" یا کانون نویسندگان لائیک ایرانی

هموطنان آزاده در چامعه استبداد زده ایران، حتی در حوزه غیر حکومتی نیز ما مواجه با آفتها و عارضه های کوناگون از منش انحصار طلبی و یکسویه نگری هستیم که دامن جامعه اهل کتاب و قلم و مدافعینش را نیز فرا گرفته است. از این رو بر آن شدیم با اشاره ای مختصر به شرح یکی از این انحصارطلبی ها و مصادره به مطلوب ها اقدام کنیم تا اینکه شاید دیگرانی نیز در این اقدام برای دفاع از حقوق دموکراتیک نویسندگان و شاعرانی که لائیک نیستند ولی بیش و پیش از لائیکها با مستبدین جنگیده و میجنگند با ما همراه گردند. شکل گیری کانون نویسندگان لائیک از اوائل سال 1347 با همکاری جلال آل احمد و به آذین و فعال شدن این تشکل به خصوص از شبهای شعر سال 57 ، با آغاز سرکوبی مغول آور خمینی و رژیم اش این کانون نیز سرنوشتی همسان دگران پیدا کرد.

اما از آنجائیکه کانونیان بیشتر بر حق صنفی با پرهیز از یک مبارزه سیاسی و ایدئولوزیک تأکید داشتند کماکان به زیستن در حاشیه و سکوت اجباری تن داده و هر ازگاهی نیز برای عقب نماندن از قافله با استفاده از فرصتهای بدست آمده از تنازعات درونی مافیای حاکم به دیار پناهندگان سر زده و شعری از اشعار سابق سروده یا دیداری با دوستان داشته اند. بدون شک این پاسیویسم و یا نوعی همراهی با سیاستهای ...دغلکارانه مافیای حاکم ناشی از ترس و یأسی بود که عامل آن رزیم ضد جمهوری و ضداسلامی آخوندیسم بوده و کانون نویسندگان لائیک نیز زندگی در این جهنم آخوند ساخته را پذیرفته و در مواردی از پی توجیه آن بودند... ما بر آن نیستیم که در این نوشته پروسه مبارزاتی و سازش یا عدم سازش کانونیان را به بحث و مجادله بگذاریم بلکه هدف از این تذکار تنها اعتراض به یک مغالطه در نامگذاری است که حق بسیاری از اهل قلم را به خاطر باور مذهبی آنان نادیده گرفته و این نام که با توجه با ماهیت فکری و عملی اش بخش معدودی از صاحبان قلم را شامل میشود که حق طبیعی و بدیهی آنان است در داشتن تشکل صنفی و سیاسی خودشان .. در افکار عمومی داخل و خارج تداعی نوعی سازماندهی از جانب تمامی نویسنگان و شاعران ایرانی است که اکثریت آنها عضو این کانون و موافق با خط مشی سیاسی و ایدئولوژیک آن نیستند.

اگر هرکونه نامگذاری باید تا اندازه ای در بردارنده ماهیت و اهداف یک جمع باشد شایسته آن است که کانون نویسندگان لائیک ایران در این نامگذاری به کار برده شود تا موافقین و مخالفین آن بدانند با چه هویتی روبرو هستند .. چنانکه میدانیم همیشه جریانهای مستبد معانی و الفاظ را در نوشتار و گفتار به گونه ای طرح میکنند که مخاطبین خویش را دچار انواع توهمات و تصورات متناقض از خویش سازند و در مقابل جبهه آزادیخواهان و عدالت طلبان در بیان گفتاری و رفتاری باید دارای آنچنان صراحت و صداقت در تعریف خود و اهدافشان باشند که مردم به راحتی قادر به تشخیص و قضاوت در مورد آنها بوده و در حداقل زمان بیشترین اعتماد را بدانها داشته باشند. با تقدیر از زحمات و روشنگریها و مبارزات همه نویسندگان و شاعران ایرانی در طول مبارزات تاریخی ملت ایران بر علیه شاه و شیخ امیدواریم که این نوشته تنها به عنوان یک تذکار تلقی گردد و کانون نویسندگان لائیک ایران در رفع این شبهه و تناقض اقدام لازم را به عمل آورند.

نهضت تشیع علوی ----------- مهر ماه 1385 برابر با اکتبر 200